سکوت ... !

چه آشنا برلبم ... و چه غریب با دلم ...

و چه آسان می شکند .

                                      اما کسی بندش نزد ... !

عمـری فریاد زدم ، عمـــری دست و پا زدم

                            در این دیار بی کسی ، در این مـرداب .

   و

      زمـان چه تنـگ می گـذرد ...

شاکـرم ... خـدایـا ... برای همه چیز ... برای فرصت دوباره ...

دور خواهم شد از این دیار
                                              تا جزیره ی بی کسی .

جایی در آن خلوت

               فریاد سکـوتم نوازش‌گر خاك سياه خواهد بود

جايي كه رها خواهم شد از اين تن ها ... !
                                                          آن دور دست ها ... !

  تا روزي ، هم آغوش آن خاك شوم

تا روزي ، خاطره هايم در كنار خستگي هاي دنيا بخوابد .

و چه آرام ،‌ سرم را بر بالينش مي گذارم ،

تا سكــوتـي كه آرزويش دارم ...

تا سكوت ابــدي

تـا سـ ــكــ ‌و ت ابــــدي ... !!